We liepen ondergronds in de gangen van de Sint-Pietersberg toen we een graat aantroffen die half bedekt lag. Het leek alsof iemand bewust moeite had gedaan om deze uit het zicht te werken. Er is duidelijk werk verzet om het object op die plek te krijgen en af te schermen. Waarom dat is gebeurd weten we niet. Ook wat het precies is, hoe oud het is en hoe het daar terecht is gekomen, is op dit moment onduidelijk. Het lijkt geen toevallige plek, maar zonder verder onderzoek kunnen we daar niets met zekerheid over zeggen. We gaan dit verder bekijken en onderzoeken wat zich boven deze locatie bevindt. Mocht iemand hier meer over weten of dit eerder zijn tegengekomen, dan horen we dat graag.

Ze zijn weer terug van weggeweest in het mergelgebied: de grote hoefijzervleermuis (Rhinolophus ferrumequinum).

De grote hoefijzervleermuis (Rhinolophus ferrumequinum) is geen kleine prutsvleermuis maar een flinke jongen voor Europese begrippen. Je herkent hem aan dat typische hoefijzervormige neusblad, geen modekeuze maar zijn ingebouwde radar om insecten op te sporen. Daarmee jaagt hij ’s nachts op stevig spul zoals nachtvlinders en kevers.
Hij voelt zich thuis in grotten, mergelgangen en andere ondergrondse plekken, dus zeg maar precies de locaties waar wij ook graag rondstruinen. In Nederland is hij zeldzaam, dus als je er eentje tegenkomt is dat best bijzonder. Hij houdt namelijk niet van drukte, licht of lawaai en kiest liever voor rust en veel insecten.
Waarschuwing bij aantreffen
De grote hoefijzervleermuis is best een gevoelig beestje als het gaat om licht en menselijke drukte. Fel kunstlicht kan zijn vliegroutes in de war schoppen en hem zelfs doen verkassen naar een rustiger plek.

In de omgeving van groeve De Moule in Kanne is recentelijk mergel omlaag gekomen. Het gaat om een plaatselijke instorting waarbij delen van het gesteente zijn losgeraakt en naar beneden zijn gevallen. Voor zover op dit moment bekend zijn er geen gewonden gevallen.

Mergelgroeven zijn van nature onderhevig aan veroudering. Door factoren zoals erosie, waterinfiltratie, temperatuurverschillen en natuurlijke spanningen in het gesteente kunnen delen van het plafond of de wanden na verloop van tijd instabiel worden. Ook in goed bekende en vaker bezochte groeven kan dit onverwacht gebeuren.